poniedziałek, 18 stycznia 2016

Megalit

Megalit, miejsce święte, okrutnego kultu ofiarnego. Artefakt po zaginionej cywilizacji, którą wieki temu już zasypał piasek czasu. Być może któregoś dnia pojawią się wierni, by chronić najcenniejszy skarb.

Prototyp nowego modelu.







Oprawka do patyka do kleju


 Patyk do kleju. Banalny przedmiot, narzędzie które chyba jest najmniej docenianym narzędziem, służy do rozprowadzania kleju na klejonych powierzchniach. Najczęściej w charakterze patyka, używa się wykałaczek, zapałek, lub patyczków grillowych. Problem z takimi patykami powstaje gdy koniec patyczka, umoczony w kleju, zostawi się w jakimś miejscu – wtedy często przykleja się do czegoś. Najlepiej by było, gdyby patyk odłożony na bok niczego nie dotykał. Do tego patyk jest za cienki i trochę niewygodny do użycia.

Inne narzędzia, często posiadają oprawki i osłonki, więc dlaczego patyk do kleju nie ma oprawki?


 Zwykle używam długich patyków grillowych. Gdy na końcu patyka zbierze się za dużo wyschniętego kleju, po prostu ścinam go nożem. Do patyka do kleju zrobiłem oprawkę z kawałka grubej i twardej trzciny, którą trzeba przygotować:


 Trzcina jest pusta w środku, ale jest owinięta wysuszonym liściem który trzeba delikatnie usunąć nożem (ale nie uszkodzić trzciny), trzcinę odpowiednio skrócić, pozostawiając jedno „kolanko” trzciny, dostosowując do długości posiadanych patyków grillowych:


Oprawka musi kończyć się „kolankiem”, na którym patyk będzie się utrzymywał:


Oba końce oprawki należy ładnie wyrównać papierem ściernym.

Następnie w „kolanku” trzciny wywiercić otwór o średnicy patyka. Ja do tego celu użyłem zwykłego wiertła do metalu.


Potem końcówkę z „kolankiem” trzeba naciąć, piłą, na głębokość ok. 1.5cm. Nacięcie można powiększyć papierem ściernym:


Na koniec, tak przygotowaną końcówkę oprawki trzeba obwiązać mocnym sznurkiem, który będzie wystarczająco mocno utrzymywał patyk. Obwiązać końcówkę sznurkiem, popularnym węzłem „wędkarskim”, który pozwala na pewne wiązanie, jednocześnie pozwala maskować oba końce sznurka:



W tak przygotowaną oprawkę, z drugiej strony, ostrym końcem trzeba wsunąć patyk i wysunąć go na ca. 1.5 – 3cm. Patyk w oprawce trzyma się dosyć mocno i przypadkowo nie wysunie się. Patyk odłożony na bok, niczego nie dotyka, więc do niczego nie przyklei się. Patyk w miarę zużycia (ścinany nożem), łatwo, lecz z dużym oporem wysuwa się z oprawki. Taki patyk wystarczy na wiele tygodni ciągłego użycia. Trzcina jest wystarczająco gruba żeby w dłoni trzymało się ją wygodnie.


sobota, 9 stycznia 2016

Modele do gier z drukarki 3D

Druk 3D (zaliczany do technik 'rapid prototyping') jest przyszłością, to pewne. Dotychczas producenci modeli do gier zatrudniali rzeźbiarzy którzy ręcznie rzeźbili z masy modelarskiej prototypy. Obecnie coraz więcej producentów używa programów modelarskich 3D, rzeźbią wirtualnie, prototypy są drukowane drukarką 3D. Efekty druku są oszałamiające, niejednokrotnie przewyższające jakość odlewu z metalu. Druk 3D takiej jakości nie jest tani, może na niego pozwolić sobie firma.

Jest kilka znaczących metod druku 3D, charakteryzujących się technologią druku i użytym materiałem. Nie wnikając w szczegóły techniczne mamy do dyspozycji technologie budzące nadzieje:

  • Stereolitografia – w zbiorniku z z płynną żywicą, laser naświetla poszczególne warstwy modelu. Uzyskany model ma kolor żywicy, lub przeźroczysty, duża rozdzielczość, model trzeba malować.
  • Osadzanie warstw proszku (gips syntetyczny z polimerem), utwardzanie przez natryskiwanie barwnego atramentu. Duża rozdzielczość i nadrukowana barwna tekstura (pełny kolor). Dodatkowo w specjalnej komorze natryskuje się cyjanoakryl, który dodatkowo utwardza model i wzmacnia intensywność barw. Modelu nie trzeba malować.
  • Osadzanie warstw stopionego plastyku. Uzyskane modele są w kolorze użytego tworzywa, niejednokrotnie wymagają dodatkowej obróbki. Rozdzielczość jest średnia lub niewielka. Najprawdopodobniej ta technika trafi na nasze biurka, ponieważ jest najtańsza, najbardziej rozwijana i efekty druku są coraz lepsze. Są prowadzone prace nad uzyskaniem druku kolorowego. Technologia jest na tyle prosta że powstają amatorskie urządzenia. W handlu jest duża różnorodność tworzyw sztucznych, od typowego plastyku do tworzywa imitującego drewno, a nawet metal.
  • Tworzenie warstw modelu z arkuszy papieru. Do urządzenia wkłada się ryzę lub parę ryz papieru (w zależności od wysokość modelu), urządzenie tnie arkusze i je skleja, jednocześnie krawędzie są drukowane w pełnym kolorze, można uzyskać na powierzchni modelu piękną teksturę. Rozdzielczość jest równa grubości arkusza papieru (ok. 0.1mm).
  • Inne metody.
Żeby wydrukować model, trzeba posiadać plik 3D modelu. Można go wykonać samodzielnie w programie 3D, albo kupić gotowy model. W przyszłości powstaną serwisy w których będzie można wybrać sobie dowolny model. Producenci modeli do gier przestaną sprzedawać wypraski z polistyrenu, odlewy z metalu, modele prepaint staną się kolekcjonerskimi antykami. Zamiast tego, do handlu trafią zestawy modeli 3D do samodzielnego druku (w domu lub specjalnym punkcie usługowym).

Aby ta świetlana przyszłość mogła się spełnić, producenci drukarek 3D muszą pokonać przeszkody w postaci: długiego czasu druku. Drukowanie trwa od kilkudziesięciu minut do wielu godzin, w zależności od rozdzielczości i wielkości modelu. Drukarka 3D powinna drukować na powierzchni modelu teksturę w pełnym kolorze, żeby modeli już nie malować. Żeby druk 3D nie był dla specjalistów, druk powinien sprowadzać się do łatwego polecenia „Print”, tak jak drukuje się fotografie na papierze. I to jest najważniejsze.